Wyjazdowe misje zagraniczne

 
 

Misja Gospodarcza do Iranu, 1 - 5 października 2016 roku.

W dniach 1 - 5 października 2016 roku Krajowa Izba Gospodarcza we współpracy z Ministerstwem Rozwoju, Ambasadą Iranu w Polsce, Irańską Izbą Handlu, Przemysłu, Górnictwa i Rolnictwa oraz Polsko-Irańską Izbą Gospodarczą organizuje misję gospodarczą do Iranu pod przewodnictwem Radosława Domagalskiego-Łabędzkiego, Podsekretarza Stanu w Ministerstwie Rozwoju.

 

Więcej…

 

 

Misja Gospodarcza KIG do Rijadu i Dammam, 16 - 18 października 2016 roku.

Krajowa Izba Gospodarcza oraz Polsko-Saudyjska Rada Biznesu zaprasza do wzięcia udziału w misji gospodarczej do Królestwa Arabii Saudyjskiej, która odbędzie się w terminie od 16 do 18 października 2016 roku.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Więcej…
 
 

Misja Gospodarcza do Rumunii, 18 - 21 października 2016 roku.

Krajowa Izba Gospodarcza przy współpracy z Wydziałem Promocji Handlu i Inwestycji w Bukareszcie organizuje misję gospodarczą do Rumunii w terminie 18 - 21 października 2016 roku dla przedstawicielu polskich firm, zainteresowanych podjęciem współpracy i inwestycjami na rynku rumuńskim. W ramach misji planujemy forum i spotkania  biznesowe zarówno w Bukareszcie jak i w miejscowości Kluż-Napoka na wschodzie Rumunii.
 

Więcej…

 

ASEAN G2B INFRASTRUCTURE AND INVEST FORUM, 9 - 11 listopada 2016 roku.

Wydział Promocji Handlu i Inwestycji Zagranicznych przy Ambasadzie RP w Dżakarcie / Indonezja uprzejmie informuje i zaprasza do wzięcia udziału w ASEAN G2B INFRASTRUCTURE AND INVEST FORUM, które odbędzie się w Dżakarcie w dniach 9 - 11 listopada 2016 roku.

 

Więcej…

 

Misja Gospodarcza do Zambii (Lusaka, Livingstone), 19 - 25 listopada 2016 roku.

Krajowa Izba Gospodarcza przy współpracy Wydziału Promocji Handlu i Inwestycji w Johannesburgu (w kompetencjach terytorialnych także Zambia) w terminie 19 - 25 listopada 2016 roku organizuje wielobranżową misję gospodarczą do Zambii dla przedstawicieli polskich firm zainteresowanych podjęciem współpracy i inwestycjami na rynku zambijskim.

 

Więcej…

PARP informuje

  • W związku z ogłoszeniem konkursów Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości zaprasza Przedsiębiorców do udziału w bezpłatnym spotkaniu informacyjnym dotyczącym działania 1.4 „Wzór na konkurencję" Programu Operacyjnego Polska Wschodnia 2014-2020

  • Migam to dynamicznie rozwijający się start-up, który zrewolucjonizował sposób, w jaki osoby niesłyszące mogą porozumiewać się z innymi. Rozwiązania opracowane przez Migam znalazły swoje zastosowanie w bankach, urzędach i dużych, prywatnych firmach. Po sukcesie w Polsce, Migam wykorzystuje crowdfunding i rusza na podbój Europy

  • Dolina Krzemowa jest współczesnym ucieleśnieniem Eldorado dla start-upowców, którzy marzą o sławie i bogactwie. Ogromna liczba czołowych światowych firm technologicznych, funduszy venture capital, inwestorów, akceleratorów daje niemal nieograniczone możliwości młodym firmom pracującym na swój sukces, a Kalifornii zapewnia niekwestionowaną supremację w kategoriach biznesowych ekosystemów start-upowych. Okazuje się, że konkurencja nie śpi i skutecznie zmniejsza dotychczasowy dystans do lidera. Nowy Jork jest już dzisiaj numerem dwa w światowych rankingach

  • - Docelowo chcemy stworzyć ekosystem akcelerowanych start-upów z różnych obszarów - life-science, real-estate, retail i fin-tech. Chcemy zbudować społeczność, która będzie współpracować i robić dobry biznes, a przy okazji udowodni, że tematu innowacji nie należy traktować jak gorącego kartofla – mówi nam Anna Walkowska, koordynatorka i współzałożycielka akceleratora waw.ac i dyrektorka warszawskiego oddziału Startup Grind – międzynarodowej inicjatywy łączącej przedsiębiorców na całym świecie

  • User experience to część procesu projektowania, o którym zwykle się nie słyszy, dopóki coś nie wypali. Lekceważenie tego czynnika zwiastuje problem z osiągnięciem rynkowego sukcesu wdrożonego produktu. Warto zwrócić uwagę na to, jak doświadczenia użytkownika w kontakcie z produktem przekładają się na powodzenie biznesu

Polska Fundacja Przedsiębiorczości

  • Polska Fundacja Przedsiębiorczości, jako podmiot realizujący projekty współfinansowane ze środków Unii Europejskiej w ramach EFR, w tym projekty Inicjatywy Jeremie (FP Pomeranus – Jeremie, FP Wielkopolska Północ – Jeremie, FP Gryf – Jeremie, FP Dolny Śląsk – Jeremie, FP Łódź – Jeremie, SFP Kujawiak- Jeremie) a także projekt SFP Kujawiak-Inwestycje oraz „Pierwszy biznes- Wsparcie w starcie II”, zwraca się z prośbą o przygotowanie oferty zgodnie z załączoną specyfikacją.

  • Polska Fundacja Przedsiębiorczości, realizująca projekty objęte Inicjatywą JEREMIE w ramach Regionalnego Funduszu Pożyczkowego POMERANUS współfinansowane  przez Unię Europejską z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego oraz budżetu państwa w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Zachodniopomorskiego na lata 2007-2013, zwraca się z prośbą o przygotowanie oferty zgodnie z załączoną specyfikacją.

  • Polska Fundacja Przedsiębiorczości, realizująca projekt SFP Kujawiak Inwestycje- finansowany przez Unię Europejską ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego  w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Kujawsko-Pomorskiego na lata 2007-2013 zwraca się z prośbą o przygotowanie oferty zgodnie z załączoną specyfikacją.

  • Polska Fundacja Przedsiębiorczości, realizująca projekt SFP Kujawiak Inwestycje- finansowany przez Unię Europejską ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego  w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Kujawsko-Pomorskiego na lata 2007-2013 zwraca się z prośbą o przygotowanie oferty zgodnie z załączoną specyfikacją.

  • Polska Fundacja Przedsiębiorczości, realizująca projekty objęte Inicjatywą JEREMIE w ramach Regionalnego Funduszu Pożyczkowego POMERANUS współfinansowane  przez Unię Europejską z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego oraz budżetu państwa w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Zachodniopomorskiego na lata 2007-2013, zwraca się z prośbą o przygotowanie oferty zgodnie z załączoną specyfikacją.

Szukaj na stronie

Doniesienia z KIG:

  • Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych (dalej: „dyrektywa klasyczna 2014/24/UE”) oraz dyrektywa 2014/25/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie udzielania zamówień przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i usług pocztowych  (dalej: „dyrektywa sektorowa 2014/25/UE”) zawierają regulacje podlegające obligatoryjnemu wdrożeniu do polskiego porządku prawnego.    Uwaga ogólna - celem przedmiotowego projektu jest implementacja obu dyrektyw – dyrektywy klasycznej 2014/24/UE oraz dyrektywy sektorowej 2014/25/UE  do polskiego porządku prawnego. Projekt nowelizacji ustawy – Prawo zamówień publicznych należy uznać za idący w dobrym kierunku i zawierający szereg rozwiązań prawnych wspierających budowę rynku konkurencyjnego, w tym z udziałem przedsiębiorców                              z sektora MSP.      Uwagi szczegółowe:   I. Nie możemy natomiast na tym etapie prac poprzeć wprowadzenia zapisów dotyczących zamówień udzielanych w tzw. „trybie in-house”  w brzmieniu przedstawionym w projekcie (art. 4e. projektu ustawy). Nasze stanowisko opieramy na następujących przesłankach:   Krajowa Izba Gospodarcza wspiera rozwój konkurencyjnego rynku, jak również staje w obronie polskich podmiotów gospodarczych, a w szczególności zaliczanych do grupy MSP. Tymczasem proponowany projekt zawiera groźne dla konkurencyjnego rynku zapisy, dotyczące wyłączeń w tzw. trybie in-house, tj. możliwości bezprzetargowego zlecania szerokiego spektrum usług, co w praktyce może prowadzić do monopolizację szeregu działalności na rynku i zwiększenia obciążeń z tytułu renty monopolowej konsumentów. Nie kwestionujemy generalnej potrzeby implementacji przedmiotowej dyrektywy do prawa krajowego, zwracamy jednak uwagę, że Polska nie powinna i nie musi narzucać sobie reżimów osłabiających konkurencyjność rynku, zwłaszcza tam, gdzie ten rynek od długiego czasu funkcjonuje na zasadach konkurencyjnych. Pozwalamy sobie również zwrócić uwagę na ważny argument, iż  in-house jest całkowicie niedozwolony, jeśli jedynym jego „celem” zastosowania jest likwidacja konkurencji, a nie inne - jasno wyeksplikowane - cele jak np. brak podaży usług. Zwracamy również uwagę na rozliczne manipulacje, jakim mogą być poddane przedmiotowe zapisy w zakresie wyłączeń od stosowania Prawa zamówień publicznych w przypadku ich mało precyzyjnego zdefiniowania i opisania, jak również na niebezpieczeństwo monopolizacji wielu rynków, do tej pory funkcjonujących na zasadach konkurencyjnych. Zważywszy na fakt, że głównym celem przedmiotowej dyrektywy jest tworzenie warunków do rozwoju konkurencyjnego rynku, a nie jego ograniczanie i tylko w tym kontekście można rozpatrywać  szczególne przypadki do których ma zastosowanie tzw. tryb in-house, przy czym przypadki te w art. 12 dyrektywy 2014/24/UE zostały obwarowane szczegółowymi wymaganiami, których spełnienie winno być precyzyjnie zdefiniowane i opisane. Dodatkowo podnosimy, że w/w dyrektywa nie zmusza krajów członkowskich do wpisywania do prawa krajowego konieczności stosowania trybu in-house do całego rynku, jak i poszczególnych jego branż – jest to naszym zdaniem swoboda i wybór kraju członkowskiego. W różnych sektorach gospodarki, gdzie istnieje konkurencyjny rynek i udział sektora prywatnego często przekracza 60 – 70% wprowadzenie trybu in-house bez wcześniejszej analizy jego skutków mogłoby doprowadzić do nieuzasadnionego i szybkiego wyrugowania rzeszy konkurentów z rynku, a to często są polskie przedsiębiorstwa z sektora MSP, co dodatkowo nakazuje zachować szczególną ostrożność ze względu na konsekwencje prawne „wywłaszczenia” grupy przedsiębiorców prywatnych z udziału w rynku, w tym konsekwencje na poziomie ETS.   W ocenie Krajowej Izby Gospodarczej, w sytuacji wprowadzania i stosowania trybu in-house celowe wydaje się być dodanie kilku ważnych wymagań, całkowicie oczywistych na gruncie całościowo analizowanego prawa europejskiego i rozwoju konkurencyjnego rynku, w tym:   a) obowiązku uzasadnienia decyzji o realizacji zadań publicznych z wykorzystaniem instrumentu tzw. podmiotu wewnętrznego (in-house), w szczególności poprzez analizę sytuacji na danym rynku wykazującą, że zadanie to nie jest/nie może być należycie realizowane z wykorzystaniem zwykłych mechanizmów rynkowych;     b) obowiązku upubliczniania stosownej informacji z odpowiednim wyprzedzeniem oraz pertraktacji z innymi uczestnikami rynku;   c) obowiązku rzetelnego wyliczania kosztów realizacji danego zadania z wykorzystaniem instrumentu tzw. podmiotu wewnętrznego, w szczególności w stosunku do kosztów realizacji tego zadania przez innych przedsiębiorców;   d) opisu mechanizmu wynagrodzenia oraz wskaźników służących do obliczania, kontrolowania i przeglądu wysokości wynagrodzenia przekazywanego przez zamawiającego tzw. podmiotowi wewnętrznemu;   e) obowiązku stałego weryfikowania spełniania przesłanek utrzymania koncepcji in-house podczas całego okresu realizacji zadania oraz realizacji obowiązków sprawozdawczych związanych z ww. wymogami;   f) skutecznego mechanizmu kontroli nad decyzjami zamawiających zamierzających skorzystać z trybu in-house (w warunkach polskich chodzi, m.in. o nadanie KIO, RIO, UOKiK, sądom powszechnym bądź administracyjnym kompetencji w zakresie kontroli wykorzystywania koncepcji in-house), w tym wdrożenia skutecznych procedur antykorupcyjnych i zapobiegających nepotyzmowi.   Zważywszy na wyżej podniesione argumenty  oraz na informacje medialne Ministerstwa Rozwoju o konieczności dokonania w nieodległym czasie „gruntownej nowelizacji” ustawy poprzez stworzenie nowej ustawy o zamówieniach publicznych stoimy na stanowisku, że wdrożenie trybu In-house wymaga rzetelnych i gruntownych analiz skutków wdrożenia tego trybu do gospodarki polskiej, w tym skutków ekonomicznych, prawnych i społecznych. Czasu i dialogu interesariuszy rynku wymaga optymalne przygotowanie takich zapisów, które pozwolą na wdrożenie tego trybu przy jednoczesnym zabezpieczeniu tysięcy podmiotów do tej pory funkcjonujących na konkurencyjnym rynku, w tym w znacznej części polskich przedsiębiorstw z sektora MSP. Dlatego proponujemy wycofanie zapisów art. 4e z projektu ustawy i rozpoczęcie prac nad ich przygotowaniem wraz z rzetelnymi analizami oceny skutków regulacji, celem umieszczenia w „dużej nowelizacji” ustawy o zamówieniach publicznych.     II. Projektowany art. 29 ust 5 w brzmieniu „ jeżeli przedmiot zamówienia na Usługi lub roboty budowlane obejmuje wykonywanie pracy określonej w art. 22 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1976 r. -Kodeksu pracy (Dz. U. z 2015 r. poz. 1066, ze zm.,) zamawiający wymaga, aby osoby wykonujące czynności przy realizacji zamówienia były zatrudnione przez wykonawcę lub podwykonawcę na podstawie umowy o pracę”.   Art. 22. § 1 Kodeksu pracy stanowi, iż ”przez nawiązanie stosunku pracy pracownik zobowiązuje się do wykonywania pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez pracodawcę, a pracodawca – do zatrudniania pracownika za wynagrodzeniem”. W naszej ocenie celem zmian w Prawie zamówień publicznych powinno być zapewnienie realizacji w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego zasad celowego, oszczędnego i efektywnego wydatkowania środków przeznaczonych na finansowanie zamówienia. Rozumiemy intencję projektodawcy, jednakże stwierdzamy, iż kryterium zatrudnienia jest kontrowersyjne w zastosowanej formie. „Etatyzacja zamówień” nie ograniczy konkurowania najniższą ceną w przetargach. Tak skonstruowany zapis jest zapisem sztywnym, czyli obejmuje cały zakres zamówień na usługi lub roboty budowlane i wszystkich uczestników – m.in. bez względu na ich specyfikę i czas trwania (vide zamówienia krótkotrwałe). Dodatkowo, problemem wynikającym z proponowanego zapisu będzie dla Zamawiącego problem kwalifikacji czynności realizowanych w danym zamówieniu.  Podsumowując, przedstawione rozwiązanie powinno nie tylko promować zatrudnienie na podstawie umowy o pracę, ale także mieć na celu zapewnienie jakości i racjonalności. Zaproponowane rozwiązanie w sposób znaczący ogranicza zasadę swobody prowadzenia działalności gospodarczej. Powyższą propozycję oceniamy negatywnie.   III. Projektowany art. 91 aa – „kryterium kosztu można określić z wykorzystaniem podejścia opartego na rachunku kosztów cyklu życia” Z uwagi na fakt, iż to kryterium jest zagadnieniem o dość wysokim stopniu skomplikowania, wymagającym od Zamawiającego szerokiej m. in. wiedzy technicznej i ekonomicznej, już na etapie projektu widzimy konieczność zorganizowania przez projektodawcę stosownych szkoleń związanych z praktycznym wykorzystaniem tegoż kryterium kosztu.   Podsumowując, nowelizacja Prawa zamówień publicznych jest konieczna z uwagi na obligatoryjność wdrożenia do polskiego porządku prawnego obu wskazanych dyrektyw. W ocenie KIG potrzebne są kompleksowe zmiany ustawy o zamówieniach publicznych.      Warszawa, dnia 1 luty 2016 r.                      

  • Krajowa Izba Gospodarcza (KIG), jako największa, niezależna organizacja biznesu w Polsce, łącząca ponad 150 organizacji biznesowych i aktywna w otoczeniu międzynarodowym z uwagą obserwuje, analizuje oraz inspiruje zmiany społeczno - gospodarcze w Polsce i w otoczeniu zewnętrznym.    Ważnym celem strategicznym KIG jest wzmacnianie obszarów, w których swoje cele realizują przedsiębiorstwa zapewniając miejsca pracy i tworząc nowe. Jednym z takich obszarów jest miasto i gospodarka miejska.    Konkurencyjność gospodarcza polskich miast, uwidoczniona w europejskich rankingach, nie jest zadowalająca. Większość polskich miast trwa w poprzemysłowej przeszłości nie dostrzegając przyszłych wyzwań. Szczególnie jest to widoczne w miastach średniej wielkości, które walczą o swoje miejsce zawieszone pomiędzy metropolią a prowincją.   Polskie miasta powinny odnaleźć się w turbulentnym otoczeniu zewnętrznym, w którym buduje się nowy porządek technologiczny zdominowany przez Gospodarkę 4.0. Urzeczywistniają się głębokie zmiany społeczne. Na rynek wkracza pokolenie mobilne, posługujące się nowoczesnymi technologiami we wszystkich aspektach swojego życia. Dzisiejsze miasta przekształcają się w miasta inteligentne.   Rodzi się potrzeba zmian mentalnych i strategicznego myślenia o mieście. Pożądane są kompetencje do budowania aliansów i porozumień w wymiarze większym niż lokalny i regionalny. W otaczającej rzeczywistości jedyną gwarancją powodzenia staną się skumulowane wartości kapitału ludzkiego, kapitału intelektualnego i zdolności do kreatywnego myślenia wszystkich użytkowników miasta, w tym samorządu terytorialnego, przedsiębiorstw i instytucji otoczenia biznesu.    Wobec zmian cywilizacyjnych, wszechobecnej cyfrowej gospodarki, Krajowa Izba Gospodarcza uznaje za konieczne większe ukierunkowanie Krajowej Polityki Miejskiej ku przyszłości i położenie silniejszego akcentu na gospodarczy rozwój miast, w tym m.in. na poniżej opisane zagadnienia: Polskie miasta są praktycznie nieobecne w sieciach europejskich miast. W niewielkim zakresie uczestniczą w ponadregionalnych procesach wymiany wiedzy i programowaniu rozwoju europejskiej gospodarki. Nie współpracują efektywnie pomiędzy sobą pomimo oczywistych korzyści wynikających z takiej współpracy. Dotyczy to także całych grup obszarów miejskich (makroregionów). Konieczne staje się wypracowanie metod i narzędzi do budowania sieci miast dla wspierania gospodarczej współpracy z takimi ośrodkami kreującymi gospodarkę europejską jak: Aglomeracja Hanowerska, Londyńska czy Frankfurcka. Tego typu współpraca wymaga konsolidacji potencjałów sektorów nauki, władzy i gospodarki oraz umiejętnego doboru problemów do rozstrzygnięcia i narzędzi do zastosowania. Pilne staje się budowanie platform współpracy Interesariuszy miast, którzy będą w stanie wypełnić innowacjami relacje w sieci powiązań z najsilniejszymi gospodarczo obszarami miejskimi w Europie. W relacjach tych pożądana jest zdolność do budowania aliansów, porozumień dla osiągania celów w wymiarze ponadnarodowym. W omawianym kontekście, niezwykle istotne jest wzmacnianie w Polsce Miejskich Obszarów Funkcjonalnych, jako komplementarnych układów miast, które poprzez współpracę, specjalizację i sumowanie posiadanych potencjałów stawać się mogą realnymi partnerami ośrodków metropolitalnych w Europie. Gospodarka miejska pilnie potrzebuje prorozwojowych elit. Największym wyzwaniem dla miast będzie przyciąganie i utrzymanie wysokiej klasy specjalistów oraz przedsiębiorców dysponujących i wykorzystujących najnowsze technologie. Miasta cierpią na brak ponadlokalnych liderów oraz niedostatek instytucji, które zajmowałyby się nie tylko podsumowaniem historycznych dokonań, ale uczestniczyły w opiniotwórczych dyskusjach, odnajdywały i promowały ścieżki rozwoju wykorzystujące nisze i wolne przestrzenie w gęstej sieci ekonomicznych i gospodarczych zależności. Niezbędne jest wypracowanie zestawu zdefiniowanych kompetencji i umiejętności, który powinien posiadać aranżer rozwoju, Menedżer Rozwoju Miasta dla umiejętnego wyznaczania strategicznych celów rozwojowych gospodarki miejskiej i nabycia zdolności osiągania kompromisu pomiędzy sprzecznymi interesami użytkowników miasta oraz skutecznego budowania i wykorzystywania relacji z innymi, europejskimi miastami.  Niejednoznaczna jest ocena potencjału innowacyjnego i kreatywnego polskich miast. Wynika to przede wszystkim z osłabienia relacji między gospodarką a nauką i edukacją oraz z braku utrwalonej tradycji współpracy biznesu z sektorem kultury. W regionach i miastach na nowo muszą zostać ukształtowane ekosystemy innowacji, tworzone przez podmioty biznesowe, samorządowe, naukowe, ale także kulturalne i społeczne. Dla wzmocnienia środowiska innowacyjnego oczekiwane jest silniejsze wsparcie w działaniach strategicznych instytucji otoczenia biznesu, a szczególnie, samorządu gospodarczego, które przyczyni się do budowania efektywnych sieci relacji pozwalających miastom, przedsiębiorcom oraz innym podmiotom na czerpanie z wiedzy i doświadczeń środowiska gospodarczego funkcjonującego w innych, europejskich miastach. Polskie miasta potrzebują wszechstronnej odnowy. Współczesne miasto musi mierzyć się z wyzwaniami determinowanymi przez procesy społeczne i ekonomiczne w zglobalizowanej rzeczywistości. Tymczasem, widoczne jest osłabianie witalności wielu polskich miast, które wręcz tracą swoje najcenniejsze zasoby, na czele z potencjałem intelektualnym. Forsowane w ostatnim czasie działania rewitalizacyjne skupiają się, zgodnie z intencją ustawodawcy na aspektach społecznych. Należy jednak pamiętać, że źródłem większości obserwowanych problemów społecznych jest zapaść gospodarcza i trudności w zastąpieniu branż tradycyjnych przez nowoczesne i konkurencyjne działalności gospodarcze. Rdzeniem rewitalizacji musi więc stać się głęboka rewitalizacja gospodarcza. Rewitalizację taką utożsamiać można z silnym wsparciem dla rozwoju kapitału ludzkiego i kapitału kreatywnego, uatrakcyjnianiem przestrzeni miast dla realizacji funkcji społecznych i ekonomicznych, a także wzmacnianiem pozycji miast, jako węzłów relacji wewnątrz- i międzysektorowych. W wyniku rewitalizacji polskie miasta powinny stawać się ośrodkami koncentracji specjalistów wysokiej klasy, zdolnych do zagospodarowywania dobrodziejstw Gospodarki 4.0 i tworzenia inteligentnych miast w szerokim rozumieniu tego określenia. Niezbędne staje się budowanie rozległego systemu wsparcia, z udziałem m.in. przedsiębiorstw i izb gospodarczych dla zdobycia umiejętności opracowywania ofert inicjujących aktywność ludzi kreatywnych, które pobudzą ich wyobraźnię i zachęcą do pozostania w miejscu zamieszkania. Polskim miastom potrzeba śmiałych a równocześnie realnych wizji rozwoju, które będą konsekwentnie implementowane przy zaangażowaniu szerokiego spektrum interesariuszy. Realizacja tego postulatu wymaga zaangażowania się władz regionalnych i krajowych, zwłaszcza w odniesieniu do miast, których struktura gospodarcza znalazła się w fazie schyłkowej. Racjonalnym kierunkiem myślenia o rozwoju miast jest kształtowanie inteligentnych specjalizacji, to jest działalności gospodarczych, które stają się swego rodzaju biegunami koncentrującymi i komercjalizującymi potencjał innowacyjny i kreatywny. Warto jednak mieć na uwadze, że inteligentne specjalizacje nie mogą stać się przyczynkiem do wyalienowania podmiotów gospodarczych działających w innych branżach, inaczej ukierunkowujących swoją działalność gospodarczą, a równocześnie tworzących niezbędne otoczenie dla firm innowacyjnych i ich pracowników. Niezbędne są mechanizmy, które będą wykorzystywać sukces firm realizujących inteligentne specjalizacje dla wzmocnienia innowacyjności pozostałych przedsiębiorstw. Dorobek tych działań powinien wzbogacać konkurencyjność gospodarczą regionu i miast. Konieczne są analizy ścieżek rozwoju inteligentnych specjalizacji, ich sukcesu lub porażki, podążanie siecią wytworzonych powiązań gospodarczych, czerpanie korzyści z nabytej wiedzy i wdrożonych technologii. To wymaga intensywnego włączenia się instytucji otoczenia biznesu, a szczególnie izb gospodarczych, jako naturalnego animatora rozwoju w regionie. Realizacja strategii niskoemisyjnych, adaptacja do zmian klimatu, zintegrowane sieci transportu zbiorowego - tego typu strategie uruchamiają permanentną walkę o lepszą jakość życia w miastach. W realizacji tych wyzwań dokonamy z pewnością w najbliższych latach znaczącego postępu. Jednakże poprawiająca się jakość funkcjonowania miast nie uczyni z nich automatycznie liderów gospodarczych. Konieczne staje się wypracowanie metod i narzędzi, które zainspirują, umożliwią i wzmocnią współpracą Interesariuszy miasta w ramach już realizującej się czwartej rewolucji przemysłowej. Ta współpraca niezbędna jest dla wdrożenia Gospodarki 4,0, umiejętnego zdefiniowania zasobów endogenicznych i ich efektywnego zagospodarowania oraz budowania sieci współpracy i zdolności do aktywnego zaistnienia w otoczeniu zewnętrznym. Pilne i konieczne jest także nadania innego wymiaru dyplomacji gospodarczej.    Powyższe wyzwania wymagają prowadzenia wielokierunkowych, interdyscyplinarnych badań. Postulować należy realizację takich badań w ścisłej współpracy środowisk naukowych, samorządowych i biznesowych. Cele i metody badawcze powinny być maksymalnie zbliżone do oczekiwań praktyki, zaś uzyskiwane wyniki powinny stanowić realne wsparcie procesów decyzyjnych podejmowanych w miastach, firmach oraz ośrodkach naukowych. Należy podkreślić, że tak realizowane programy badawcze mogą stać się obiecującym zalążkiem dla kształtowania strategicznego, trwałego partnerstwa podmiotów decydujących o rozwoju polskich miast. Warto też zauważyć, że samorząd gospodarczy może pełnić w tym procesie wiodącą rolę, jako reprezentant podmiotów najsilniej zainteresowanych podnoszeniem poziomu innowacyjności, nie tylko w wąsko rozumianej działalności biznesowej, ale także w szerzej pojmowanym systemie społeczno-ekonomicznym.   Głębokość i rozległość zmian, które w najbliższych latach będą miały charakter rewolucyjny, wymaga przygotowania wszystkich podmiotów mających wpływ na konkurencyjność polskiej gospodarki, do intensywnego i kreatywnego uczestnictwa w globalnych transformacjach. Dlatego wymiar gospodarczy polityki miejskiej wymaga wzmocnienie i właściwego ukierunkowania.   Warszawa dnia 4 września 2016 r.

  • UZASADNIENIE - POTRZEBA I CEL REGULACJI  Czy potrzebne są zmiany    Podniesienie problemów zawartych w przesłanych propozycjach ma głębokie uzasadnienie zarówno ekonomiczne jak i przedsiębiorcze. Wynika nie tylko z zaprezentowanych przesłanek, lecz opiera się również na wielu wcześniejszych i aktualnych opracowaniach i zaleceniach UE i jej agend. Dotyczą one zarówno problemów –np. ciągłości biznesów (sukcesji) wszystkich przedsiębiorstw lub ograniczają się do przedsiębiorstw rodzinnych, tzn., w których problemy te uzewnętrzniają się najsilniej. Dla przykładu, w „listopadzie 2000 r. Komisja zainicjowała projekt procedury wzorcowej (Best Procedure) w dziedzinie przekazywania przedsiębiorstw w celu dalszego monitorowania wdrażania swoich zaleceń oraz rozpoznawania nowych środków prawnych, podatkowych oraz narzędzi wspomagających, a także proponowania dalszych działań. „W komunikacie Komisji w sprawie przekazywania przedsiębiorstw, który pochodzi z marca 2006 r.: Realizacja wspólnotowego programu lizbońskiego na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia – Przenoszenie własności przedsiębiorstw - ciągłość poprzez nowy początek uwypuklono obszary wymagające dołożenia dalszych starań, w szczególności wsparcie dla środków na rzecz podnoszenia świadomości, odpowiednie warunki finansowe dla przekazywania przedsiębiorstw.[cyt. z :Raport Grupy Ekspertów. Giełdy Przedsiębiorstw. Propagowanie przejrzystości rynku w dziedzinie obrotu przedsiębiorstwami w Europie. Bruksela, maj 2006, ] W nowszym dokumencie -Opinii z dnia 17 września 2015 r. Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie przedsiębiorstw rodzinnych w Europie jako źródła ponownego wzrostu gospodarczego i lepszych miejsc pracy jednym z ważniejszych postulatów jakie w nim zawarto, oprócz podstawowego - wprowadzenia kategorii firmy rodzinnej do statystyki europejskiej (Eurostat) oraz efektywne zbieranie informacji o firmach rodzinnych przez krajowe urzędy statystyczne- jest usprawnienie regulacji prawnych w zakresie transferu międzypokoleniowego firm rodzinnych, szczególnie w kontekście podatkowym, celem ograniczenia narażania tych firm na kłopoty z płynnością finansową. W dokumentach tych podnosi się aspekty ekonomiczne (konsekwencje upadku przedsiębiorstw dla rodziny właściciela) , aspekty prawne (konieczności dokonywania wielu zabiegów dla zapewnienia ciągłości prawnej biznesu), organizacyjne i techniczne a także społeczne. Te ostatnie głównie poprzez utratę miejsc pracy dla pracowników i źródła dochodów dla spadkobierców.  Obraz ten należałoby uzupełnić o wpływ braku odpowiednich regulacji na przedsiębiorcze motywacje ludzi młodych. Z wielu badań (w tym. K. Safin, i in. Strategie sukcesyjne… Warszawa 2014, T. Zellweger I in. , Coming home or breaking free? Career choice intentions of the next generation in family businesses, EY, 2012 ) wynika bardzo niski poziom zainteresowania przejmowaniem biznesów przez sukcesorów. Każda dodatkowa trudność w procesie wzmacnia te mentalne bariery i potęguje niechęć, zwłaszcza, gdy mamy do czynienia z przedsiębiorstwami, których potencjał sukcesyjny (majątek) jest niski a do tych należą głównie przedsiębiorstwa w formie indywidualnej działalności gospodarczej. Każda regulacja ograniczająca bariery ułatwiająca przejmowanie przedsiębiorstw sprawia, że nie są one traktowane jako masa spadkowa (której aktywa należy sprzedać), a jako podmioty gospodarcze o określonej wartości rynkowej.  Uzasadnienie należałoby uzupełnić o stwierdzenie (a w ślad za nim o działanie), że nie tylko modyfikacji przepisów jest niezbędna. Ważne będzie wprowadzenie nowych regulacji, dotyczących na przykład nowego rodzaju fundacji- fundacji rodzinnej służącej zarządzaniu i wpływaniu rodziny na biznes nawet wtedy, gdy sam biznes znajduje się w zarządzie ludzi obcych. Brak chętnych lub kompetentnych menedżerów ze strony rodziny właścicieli nie musi pozbawiać ich wpływu na losy firmy.        SPOSÓB REGULACJI Uwagi do proponowanych rozwiązań szczegółowych : Prokurent mortis causa – dalej: PMC, działa w imieniu spadkobierców do momentu działu spadku, maksymalnie nie dłużej niż rok od dnia otwarcia spadku (z możliwością przedłużenia  szczególnych okolicznościach). W okresie działania PMC spadkobiercy mają ograniczony wpływ na jego działania, mimo że te wywierają wpływ na funkcjonowanie przedsiębiorstwa, a przez to wywierają wpływ także w sferze prawnej spadkobierców, którym w dziale spadku przypadnie przedsiębiorstwo.   Zmiany w zakresie prawa administracyjnego (pkt 2) W przypadku prowadzenia działalności koncesjonowanej wydaje się istotne "przedłużenie skuteczności decyzji administracyjnych" również w okresie, kiedy nastąpiła śmierć spadkodawcy a nie została jeszcze podjęta decyzja o ustanowieniu PMC (przy czym termin ten jeszcze nie upłynął) oraz w okresie przejściowym od zakończenia działalności PMC do przejęcia zarządu przez spadkobiercę.   Reprezentacja spadkobierców w postępowaniach administracyjnych i sądowych (pkt 2.5) oraz podatkowych (pkt 4.2.)   Zamiast udziału PMC w wyżej wymienionych postępowaniach w imieniu spadkobierców wydaje się sensowne, z punktu widzenia sytuacji procesowej spadkobierców, zawieszenie ww. postępowań do momentu działu spadku. Zwłaszcza, że jak wynika                w przesłanych materiałów , PMC może działać również w sytuacji gdy krąg spadkobierców nie jest jeszcze ustalony.   Zwolnienie z obowiązku przeprowadzenia remanentu likwidacyjnego (pkt 4.3.)   Proponowana regulacja jest jak najbardziej potrzebna i pomysł jej wprowadzenia należy ocenić bardzo pozytywnie.   Fikcja dalszego funkcjonowania przedsiębiorcy (pkt 4.1.)   Wydaje się istotne zawarcie wyraźnego wskazania w projektowanych regulacjach, że w zakresie zobowiązań publicznoprawnych w okresie działania PMC, PMC działa umownie ze skutkiem dla spadkodawcy. Wprowadzenie takiej regulacji uczyni klarowną sytuację spadkobierców jako następców prawnych spadkodawcy zobowiązanych do uregulowania zobowiązań podatkowych spadkodawcy. Przy braku takiej regulacji działania PMC (na które spadkobiercy mają ograniczony wpływ) będą wywierać skutki w sferze zobowiązań publicznoprawnych spadkobierców, a tym samym spadkobiercy będą odpowiadać za zobowiązania podatkowe, które mogą być skutkiem działań PMC, jak za swoje własne zobowiązania i byliby pozbawieni ochrony, jaką w tym zakresie przewiduje ordynacja podatkowa dla następców podatkowych spadkodawców, tj. ograniczenia odpowiedzialności za zobowiązania podatkowe spadkodawcy stosownie do trybu przyjęcia spadku (wprost lub z dobrodziejstwem inwentarza).         Warszawa, 4 kwietnia 2016 r.

  • Dnia 20 września br. w Warszawie odbyło się dziewiąte Spotkanie Regionalne dla firm z branży artykułów promocyjnych i Członków organizacji branżowej Polska Izba Artykułów Promocyjnych. Podczas wydarzenia przybyli uczestnicy mogli wziąć udział w atrakcyjnym szkoleniu Tomasza Teleja z zakresu Storytellingu.  Więcej…

Urząd Patentowy

Członkowie IPH

Wydarzenia

GPW

  • Zakończyła się druga edycja cyklu edukacyjnego "Letnia Szkoła Giełdowa". Do udziału w cyklu zgłosiło się niemal 2 000 unikalnych użytkowników.

  • Certyfikaty Turbo i Certyfikaty Faktor emitowane przez Raiffeisen Centrobank A.G i notowane na GPW dają Inwestorom możliwość uzyskania ekspozycji na zmiany cen surowców jak również zagranicznych akcji i indeksów.

  • 15 września br. na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie odbyła się inauguracja prestiżowego Programu Ambasador GPW

  • Twój czas, Twoja wiedza, Twoje inwestycje! Zapraszamy do udziału w nowym cyklu szkoleń!

  • Od 6 lipca 2016 trwa kolejna edycja Letniej Szkoły Giełdowej. 11 webinariów nt. podstaw inwestowania na Giełdzie. Udział bezpłatny.